Didem Bayındır’la Edebiyat Salonu: Murathan Mungan ve Cem Sorguç’la Calvino’nun “Görünmez Kentler”i

Fiba Salon İKSV, okuyan, düşünen, tartışan, hisseden ve sonunda ortak bir düşünsel bağ kuran bir okur topluluğu oluşturma fikriyle Edebiyat Salonu serisine yeni sezonunda da devam ediyor. Bir roman edebiyatın sınırlarını aştığında nerelere yelken açar? Örneğin bir kent anlatısı bir yazarla bir mimarın gözünde nasıl bir yapıya bürünür? Ya da bir tragedya bir yazarla psikiyatristin zihinlerinde nasıl yankılanır? Küratörlüğünü Didem Bayındır’ın yaptığı Edebiyat Salonu’nun programı, edebiyatımızın usta kalemlerini farklı alanların önde gelen isimleriyle bir araya getiriyor.

Şiirden öyküye, romandan tiyatroya uzanan külliyatında şehirleri, belleği, zamanı ve mekânı güçlü bir anlatı malzemesine dönüştüren Murathan Mungan ile mimarlığı yalnızca yapılar üzerinden değil kent, tarih, kültür ve gündelik hayat arasındaki ilişkiler üzerinden düşünen mimar Cem Sorguç bir araya geliyor. Mungan’ın edebi dünyası ile Sorguç’un mimarlık ve kent üzerine düşünceleri, Calvino’nun hiçbir atlasta bulunmayan kentlerinde buluşuyor.

Bir kent kitabı, bir seyahatname, bir masal atlası; belki de bunların hiçbiri. Italo Calvino’nun 1972 tarihli Görünmez Kentler’inde Marco Polo, Kubilay Han’a imparatorluğun dört bir yanında gördüğünü söylediği 55 kenti anlatıyor: Hafızadan arzulara, göstergelerden ölülere kadar farklı başlıklar altında sınıflanan, her biri fiziksel olduğu kadar zihinsel de olan şehirler. Bütün bu hayali kentlerin ardında ise Venedik’in gölgesi dolaşıyor. Kentin yalnızca binalardan ve sokaklardan değil, anılardan, korkulardan, ilişkilerden ve onu anlatma biçimlerimizden de inşa edildiğini hatırlatan Görünmez Kentler; mimarlık ve şehir düşüncesinde de yankı bulan modern bir klasik. Peki bir şehri şehir yapan, içinde yükselen yapılar mı; yoksa ona anlattığımız hikâyeler mi?